پوشش رسانه ای کنسرت ها، نمایش و همایش ها، موسیقی هنری ایران

samandehi

logo-samandehi

مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

یادی از سعدی حسنی

بیست و ششم آذر ماه امسال، نوزدهمین سالروز درگذشت سعدى حسنى (هزار و سیصد و دو تا هزار و سیصد و شصت و پنج)، پژوهشگر موسیقى و از چهره هاى موثر براى شناساندن موسیقى هنرى غرب به ایرانیان است. وى حدود نیم قرن پیش، در زمانى که هیچ کتابى در زمینه شناخت موسیقى هنرى غرب (براى عموم) در ایران وجود نداشت و صفحه هاى موسیقى کلاسیک نیز کمتر در دسترس بود سال ها از طریق رادیو تهران به تفسیر آثار آهنگسازان بزرگ جهان و ارائه نمونه هایى از آثار آنان (با صفحه) مى پرداخت. در همان دوران دست به کار تالیف کتاب هاى تاریخ موسیقى (از رمانتیسم تا دوره معاصر) و تفسیر موسیقى شد که هر دو در نخستین سال هاى دهه هزار و سیصد و سی خورشیدى به وسیله بنگاه مطبوعاتى صفى علیشاه در تهران به چاپ رسیدند. سعدى حسنى در پیشگفتار کتاب تفسیر موسیقى چنین نوشت: یقین است در زمانى که هر مطلب نویى بعد از سه چهار سال کهنه مى شود به زودى کتاب هاى مهم ترى در این زمینه انتشار خواهد یافت و کتاب تفسیر موسیقى در کنج کتابخانه از نظر پنهان خواهد شد... . ولى با این همه این کتاب تا چند دهه پس از انتشار، همچنان از مهم ترین نوشته ها و مراجع موجود درباره موسیقى هنرى غرب به زبان پارسى به شمار مى رفت و از سوى علاقه مندان و پژوهشگران به کار برده مى شد. سعدى حسنى از سال هزار و سیصد و بیست و نه با دوره دوم مجله موسیقى که با نام نامه موسیقى انتشار مى یافت و انجمن هنرى جوانان همکارى نزدیک داشت و در سال هزار و سیصد و سی و سه براى ادامه تحصیل در رشته حقوق راهى اتریش شد. در وین در رشته حقوق سیاسى دکترا گرفت و به موازات آن در چندین دوره به تحصیل موسیقى پرداخت. در سال چهل و شش با بنیان گرفتن تالار رودکى در تهران وى به عنوان نخستین مدیر عامل این مرکز هنرى برگزیده شد. او ضمن اداره تالار، متن اپراى دلاور سهند (ساخته احمد پژمان) را همراه با منوچهر شیبانى به رشته تحریر درآورد. اپراى آتوسا (اثر توماس کریستین داوید) نیز براساس نمایشنامه اى از وى آفریده شد. سعدى حسنى در سال پنجاه و یک انجمن ژونس موزیکال ایران (جوانان دوستدار موسیقى) را تشکیل داد. این انجمن با همکارى بسیارى از نوازندگان، کنسرت هاى موسیقى کلاسیک ایران و غرب را در شهرهاى مختلف برگزار کرد که از این راه بسیارى از جوانان شهرستانى که به نسبت ساکنان تهران به چنین برنامه هایى کمتر دسترسى داشتند با موسیقى جدى و دیگر هنرهاى نمایشى از نزدیک آشنا شدند. سعدى حسنى همچنین از سال پنجاه و دو چهارمین دوره مجله موسیقى را با نام نشریه انجمن ژونس موزیکال ایران با مدیریت خود منتشر ساخت. سعدى حسنى چندى پس از انقلاب راهى آلمان شد و در نهایت پس از یک بیمارى طولانى در بیست و ششم آذر شصت و پنج در هامبورگ چشم از دنیا فرو بست. از آثار وى به جز کتاب هایى که از آنها نام برده شد باید از کتاب هفت نغمه چنگ (چاپ سال هزار و سیصد و سی و یک) و مقاله هایى در مجله موزیک ایران، مجله موسیقى و مجله سخن نام برد. یادش گرامى.

منابع:

آریان پور، امیر اشرف، سعدى حسنى، مجله کلک، شماره ،۲۱ آذر ۱۳۷۰.

اکبرزاده، پژمان، موسیقیدانان ایرانى (جلد ۳)، نشر روشنک/ انجمن میراث ایران، تهران، ۱۳۸۴.

شکرایى، ناصر، به یاد سعدى حسنى، مجله کلک، شماره ۲۱ ، آذر ۱۳۷۰. (با سپاس از گیتى خسروى، هنرمند اپرا، براى ارسال عکس شادروان سعدى حسنى)

پژمان اکبرزاده

بیست و پنجم آذر هشتاد و چهار

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید