پوشش رسانه ای کنسرت ها، نمایش و همایش ها، موسیقی هنری ایران

samandehi

logo-samandehi

مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

نگاهی به سالنامه موسیقی ایران سال هشتاد و یک

در پی سوالات متعددی که شما عزیزان در مورد سالنامه موسیقی هشتاد و یک داشتید، برآن شدیم که چند سطری در مورد این سالنامه موسیقی بنویسیم.

در سالنامه هشتاد و یک چند نکته حائز اهمیت است که موجب سوالاتی برای بعضی از عزیزان شده است، و ما در مورد سه سؤال شما توضیحاتی می دهیم:

یک، چرا نام بعضی از هنرمندان موسیقی در این سالنامه وجود ندارد؛ از قبیل آقایان مسعود شعاری، داود آزاد و... ؟

دو، اگر قرار است که نامی از هنرمندان جوان برده شود چرا فقط اسم تعدادی انگشت شمار آمده است و معیارهای انتخاب یک هنرمند جوان چیست؟

سه، این سالنامه ها بعنوان کتاب چاپ می شوند یا یک تقویم؟ اگر کتاب است پس چرا اشتباه در اطلاعات در آن دیده می شود و اگر بعنوان یک تقویم است، چرا حق چاپ و نشر آن محفوظ است؟! در صورتی که این مورد در سالنامه های دیگر دیده نمی شود. و توضیحاتی که به نظر ما رسید:

سالنامه های موسیقی ایران از سال هفتاد و سه به همت پژوهشگر محترم آقای میرعلی نقی به دست دوستداران این هنر رسید که البته تا به حال پنج جلد از این سالنامه به چاپ رسیده است. سال های انتشار، هفتاد و سه، هفتاد و چهار، هفتاد و نه، هشتاد و هشتاد و یک. انتشار سالنامه برای مشاغل، و خصوصا مشاغل هنری و موسیقی، با وضعیتی که موسیقی کشورمان دارد، کاری دشوار است و اصولا کاری است که باید به صورت گروهی و یا توسط شرکت ها یا ارگان های مربوطه انجام شود. ولی در مورد این سالنامه که توسط شخص تهیه شده است و از سوی هیچ مرجعی حمایت نمی شود، باید گفت که جناب میر علی نقی کاری انجام داده که همانند کارهای دیگری که توسط اشخاص و نه سازمان های زیربط در موسیقی انجام می شود، کاری بزرگ و قابل تقدیر ولی با کمی و کاستی است. این کار باید توسط اداره یا ارگانی مثل خانه موسیقی انجام شود که متاسفانه این ارگان موسیقی تازه پا است و دچار مسائل و مشکلات خودش است. در سال های هفتاد و سه و هفتاد و چهار اصلا هیچکس به این مسائل توجهی نمی کرد، ولی آقای میر علی نقی با همت بلند خود این امر را پایه گذاری کردند.

درمورد نبودن اسم بعضی از هنر مندان به نظر می رسد که اشتباهی صورت گرفته، زیرا اسامی افرادی که شما در نامه هایتان ذکر کردید در سالنامه هفتاد و نه آمده، ولی اسم خیلی از هنرمندان موسیقی ایران در سالنامه امسال نیامده است. یکی از دلایلی که بنظر ما می رسد این است که به علت گستردگی بیش از حد کار شاید بهتر باشد که یک سندیکا در این موارد وارد عمل شود به این مسائل خاتمه دهد. انتخاب و معرفی هنرمندان از سوی یک ارگان شاید کمی از این اشتباهات بکاهد. زیرا در آن صورت اسامی موسیقی دانان از یک منبع موثق دریافت می شود و در آن اختلاف کمتری خواهد بود. در مورد هنرمندان جوان و نحوه گزینش این عزیزان می توان از دو دید به این قضیه نگریست. نخست اینکه این کار موجب تشویق جوانان خواهد شد و ما نیز معتقد هستیم که این کار محقق محترم آقای میر علی نقی بسیار مهم و ارزنده است و نگاه دوم این است که اگر به درستی عمل نشود موجب سرخوردگی و دلسردی افرادی خواهد شد که فعالیت های هنری بسیاری انجام می دهند؛ جوانان همچون آقایان حمید خبازی و علیرضا دلنوازی و تعداد بی شماری از جوانان که حداقل از بعضی از اسامی که در سالنامه هشتاد و یک ذکر شده است، سابقه کنسرت و ضبط آثار بیشتری دارند. البته باز ما با توجه به شناختی که از تهیه کننده سالنامه داریم مطمئن هستیم که ایشان هیچگونه قصدی در اینگونه موارد ندارند و با توجه به گستردگی کار و تنها بودن ایشان وعدم حمایت ارگانها و مسئولان این موارد دور از انتظار نیست. در مورد سؤال دیگر شما باید بگوییم که بنظر می رسد این سالنامه به صورت یک کتاب تهیه شده، نه یک تقویم و روز شمار. چرا که برای انتشار اثری از سوی شخص معمولا قانون کپی رایت و حق انتشار و چاپ محفوظ، منظور می شود.

در پایان آرزوی پیشرفت برای همه اهل هنر را خواستاریم و امیدواریم که کارهای اینچنینی در موسیقی ایران، البته بدون کاستی از سوی دوستداران موسیقی کشورمان انجام شود.

نویسنده: امیر طبخی 

بیست و پنجم فروردین ماه هشتاد و یک

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین مطالب

یادداشت سردبیر

پربیننده ها

جشنواره موسیقی فجر سی و دو

کنسرت ها

سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر