پوشش رسانه ای کنسرت ها، نمایش و همایش ها، موسیقی هنری ایران

samandehi

logo-samandehi

مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

موسیقی دانان ایران

زمستان سال هشتاد و یک در دانشگاه فردوسی مشهد سمیناری توسط واحد موسیقی این دانشگاه برگزار گردید که در آن از یکی از بهترین تنبک نوازان کشورمان، دعوت به عمل آمده بود تا در مورد سبکهای مختلف تنبک نوازی به ایراد سخنرانی بپردازد. اما متاسفانه قسمت کمی از سخنرانی ایشان در مورد شیوه ها و سبکهای تنبک نوازی بود. شاید دوستان بپرسند پس ایشان راجع به چه چیزی صحبت می کردند؟ این عزیز که به حق از تنبک نوازان بزرگ ایران است، قسمت عمده سخنرانی خود را به حرف و حدیث و ... از اساتید موسیقی از جمله زنده یاد ناصر فرهنگفر، استاد شهناز، محمد اسماعیلی، شجریان و ارشد تهماسبی اختصاص داد. ( لازم به ذکر است که نوار سخنرانی ایشان در واحد موسیقی دانشگاه فردوسی مشهد موجود است). .... دوستان گرامی به این لحن صحبت چه می توان گفت جز اینکه "جای آن است که خون موج زند در دل لعل، زین تغابن که خزف می شکند بازارش". ولی آیا فقط این فرد است که در مورد همکاران خود چنین صحبت می کند؟ یقینا جواب منفی است. هر از گاهی می بینیم که دو تن از موسیقی دانان به مشاجره می پردازند. که این دعواها به نشریات هم کشیده می شود. ولی اجازه بدهید از ذکر نام این عزیزان خودداری کنم تا خود به چنین فضای مسمومی کمک نکرده باشم. اما تفاوت این استاد تنبک با دیگران در این است که بقیه آقایان با افراد زنده به مشاجره می پردازند، اما ایشان یک فرد فقید را مورد خطاب قرار می دهد، کسی که دیگر دستش از این دنیا کوتاه است. به راستی وقتی یکی از هنرمندان به بقیه توهین می کند و سعی در کوچک کردن همکاران خود دارد، آیا می پندارد با این کار برای خود عزت و آبرو فراهم می کند؟ " بزرگش نخوانند اهل خرد، که نام بزرگان به خردی برد ". وقتی که همه اساتید از بی مهری ها و کاستی های موسیقی سنتی می نالند و هر روز در نشریات از این موضوع گلایه و شکایت می کنند، ما هم از این اساتید محترم می پرسیم، وقتی که متولی، حرمت امامزاده را نگه نمی دارد، چه کسی نگه دارد؟ آیا یکی از دلایل افزایش مقبولیت موسیقی پاپ نزد مردم نمی تواند همین باشد که تمام خوانندگان و نوازندگان پاپ با هر سلیقه و گرایشی حرمت خود را نگه می دارند، و حتی داخل نشریات به لوس آنجلسی ها هم اهانت نمی کنند و همواره در مصاحبه های رادیو و تلویزیونی و مطبوعاتی به تعریف و تمجید از هم می پردازند. منتظر اظهار نظر دوستان در این مورد هستم.

ایاز رزمجویی ( پدرام)

دوازدهم مرداد ماه هشتاد و یک

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین مطالب

یادداشت سردبیر

پربیننده ها

جشنواره موسیقی فجر سی و دو

کنسرت ها

سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر