جوزف هایدن: راهنمای زندگی و موسیقی او

  • پنج شنبه, 02 دی 1400 21:44
  • منتشرشده در مقالات
  • خواندن 2031 دفعه
جوزف هایدن: راهنمای زندگی و موسیقی او جوزف هایدن: راهنمای زندگی و موسیقی او www.masterclass.com

جوزف هایدن: راهنمای زندگی و موسیقی او

نوشته: MasterClass

 

جوزف هایدن آهنگساز موسیقی کلاسیک بود که گاهی اوقات "پدر سمفونی" و "پدر کوارتت زهی" نامیده می شود.

جوزف هایدن که بود؟

فرانتس ژوزف هایدن آهنگساز اتریشی بود که از طریق فرم هایی مانند کوارتت زهی، تریو پیانو و سمفونی کمک قابل توجهی به موسیقی مجلسی و موسیقی ارکستر کرد. هایدن همراه با همکار اتریشی خود ولفگانگ آمادئوس موتزارت و آهنگساز آلمانی-انگلیسی جورج فردریش هندل، یکی از پیشروترین آهنگسازان دوره کلاسیک در موسیقی محسوب می شود.

هایدن در حالی که پرکار بود، بیشتر دوران حرفه‌ای خود را به‌عنوان مدیر موسیقی خصوصی خانواده ثروتمند استرهازی گذراند و در خارج از قلعه استرهازا، واقع در مجارستان کنونی، مستقر شد. این اغلب او را از ارتباط با دیگر آهنگسازان برجسته اروپای دوران کلاسیک که عمدتاً در وین، پاریس و لندن جمع می‌شدند، باز می‌داشت. با این حال، این انزوا یک جنبه مثبت داشت: به هایدن اجازه داد تا نوآوری کند و طعمه روندهای محبوب آن دوره زمانی نشود.

 

زندگینامه مختصری از جوزف هایدن

فرانتس جوزف هایدن در رورائو اتریش در نزدیکی مرز مجارستان به دنیا آمد. او از سنین بسیار جوانی استعداد موسیقیایی خود را نشان داد و نزد خویشاوند خود، یوهان ماتیاس فرانک، استاد گروه کر مستقر در هاینبورگ شاگردی کرد.

  • کارهای آوازی اولیه: هایدن در ساز هارپسیکورد، ویولن و به عنوان یک خواننده سرآمد بود. صدای آواز خواندن او باعث شد تا به عنوان خواننده کر در کلیسای جامع سنت استفان در وین، جایی که زیر نظر یوهان گئورگ رویتر تحصیل کرد، شغلی پیدا کرد. هنگامی که بلوغ صدای هایدن را تغییر داد، او جایگاه خود را در گروه کر از دست داد. او شروع به جستجوی کار آزاد در وین کرد.
  • تحصیلات: در سال 1752، او برای آهنگساز ایتالیایی نیکولا پورپورا، که او را تاثیرگذارترین معلم خود می‌دانست، به عنوان دستیار-همنوازی کار کرد. او همچنین آهنگسازان بزرگ آن دوران، از جمله یوهان جوزف فوکس و کارل فیلیپ امانوئل باخ را مطالعه کرد.
  • حمایت اشرافی: کار به عنوان یک مترجم آزاد ناسازگار بود و به سختی سودآور بود، بنابراین هایدن شروع به جستجوی کار با اشراف ثروتمند کرد که می توانستند یک مدیر موسیقی برای دارایی خود بخرند. او یکی را در کنت مورزین پیدا کرد که او را به عنوان Kapellmeister (یک مدیر موسیقی داخلی) استخدام کرد. کنت یک ارکستر کوچک را در خانه خود در Unterlukawitz در جمهوری چک کنونی استخدام کرد. برای این گروه بود که هایدن اولین سمفونی های خود را ساخت.
  • کار با خانواده استرهازی: هنگامی که کنت مورزین با مشکلات مالی مواجه شد، هایدن به خانواده استرهازی نقل مکان کرد که او را در بیشتر زندگی حرفه ای خود به کار گرفتند. هایدن از املاک مختلف، به ویژه Schloss Esterházy (در آیزنشتات امروزی، اتریش) و Esterháza (در حومه مجارستان) کار می کرد، و وظیفه آهنگسازی، رهبری ارکستر، نواختن موسیقی مجلسی، تنظیم موسیقی کلیسا، و تولید اپرا را بر عهده داشت.
  • آهنگسازی باریتون: در حدود سال 1765، شاهزاده نیکولاس استرهازی باریتون را یاد گرفت، یک ساز نسبتاً مبهم شبیه به ویولن باس (ویلن سل) که دارای مجموعه ای از سیم های سمپاتیک است. هایدن برای جلب رضایت حامی خود، تقریباً 200 اثر برای باریتون نوشت. بعدها، شاهزاده نیکولاس به اپرا علاقه مند شد و یک تئاتر اپرا قابل توجه ساخت. هایدن رهبری گروه اپرای جدید شاهزاده را به عنوان رهبر ارکستر، کارگردان و آهنگساز آثار جدید بر عهده داشت.
  • انتشار: در سال 1779، هایدن مجدداً قرارداد خود را با خانواده استرهازی تمدید کرد، که اکنون به او اجازه دادند تا آثارش را به طور خصوصی منتشر کند. هایدن با انعقاد قرارداد با ناشران در اتریش، فرانسه و انگلیس، آثار خود را در مقابل مخاطبان جدید قرار داد و سفارش هایی دریافت کرد، از جمله شش سمفونی (1785-1786) که در پاریس اجرا شد و یک کمیسیون اسپانیایی برای هفت کلمه آخر مسیح (1786). .
  • محبوبیت در انگلستان: هنگامی که نیکولاس استرهازی، حامی اصلی هایدن درگذشت، هایدن بیشتر اوقات شروع به ترک ملک کرد تا به دنبال کارهای جدید باشد. او به ویژه در لندن، جایی که با یوهان پیتر سالومون، ویولونیست و امپرساریو آلمانی کار کرد، خوب عمل کرد. از آثار این دوره می توان به کوارتت سوار، سه پیانوی «جیپسی روندو»، سمفونی سورپرایز، سمفونی نظامی، سمفونی درام رول و سمفونی لندن اشاره کرد.
  • آشنایان معروف: هایدن در سال 1790 با لودویگ ون بتهوون جوان در شهر بن آلمان آشنا شد. در طی چندین سال بعد، هایدن در وین و آیزنشتات به بتهوون تدریس کرد. در وین، هایدن با ولفگانگ آمادئوس موتزارت، غول موسیقی اتریشی نیز آشنا بود.
  • آثار بعدی: هایدن در استخدام خانواده استرهازی باقی ماند، اما بیشتر سال های پایانی خود را در وین گذراند. در این دوره، او دو تا از مشهورترین اواتوریوهای خود را نوشت: خلقت (1798) و فصلها (1801). از دیگر آثار این دوره می‌توان به جلد آخر او از کوارتت‌های زهی (که شامل پنجمین، امپراتور و طلوع خورشید بود)، کنسرتو ترومپت و «Gott erhalte Franz den Kaiser» که اکنون سرود ملی آلمان امروزی است، اشاره کرد.

آخرین اثر مهم هایدن، ششمین توده برای استرهازی ها، Harmoniemesse  بود که در سال 1802 ساخته شد. تا زمان مرگ او در سال 1809، هایدن نقش مهمی در تعریف سبک کلاسیک موسیقی ایفا کرد و آن را از سبک باروک متمایز کرد. قبل از آن و سبک رمانتیک که پس از آن خواهد بود.

ویژگی های موسیقی هایدن

 

هایدن، همراه با موتزارت و هندل، مهم‌ترین آهنگساز دوره کلاسیک اروپا به حساب می‌آمدند. ویژگی های موسیقی او عبارتند از:

 

    توسعه فرم های کلیدی موسیقی: هایدن را گاهی اوقات «پدر سمفونی» و «پدر کوارتت زهی» می نامند. اگرچه او هیچ یک از این اشکال را اختراع نکرد، اما به شکل‌گیری آنها در قالبی کمک کرد که برای قرن‌ها مورد استفاده قرار گیرد. از جمله، او به ایجاد فرم مدرن سونات کمک کرد و آن را به سمفونی ها و کوارتت های زهی خود تزریق کرد.

    کارهای کلیدی و شاداب: هایدن بیشتر دوران حرفه ای خود را صرف کار برای اشراف کرد و حامیانش تمایل داشتند به موسیقی شاداب پاسخ دهند. استثنائاتی وجود داشت، مانند حرکات آهسته از کوارتت های زهی در اپوس 76 و مینوئت از سمفونی شماره 98، اما رایج تر از آنها تمپوهای شادی آور در سمفونی شماره 94 و سمفونی شماره 95 در سی مینور بود که در یک فینال پیروزمندانه به پایان می رسد. حرکت در سی ماژور

طوفان و استرس:  در حدود سال 1771، هایدن دوره ای را پشت سر گذاشت که به نام Sturm und Drang ("طوفان و استرس") شناخته می شود، که با جنبش ادبی آلمان همسو بود. در سبک جنبش، این آثار با معیارهای هایدن نسبتاً احساسی بودند. آنها شامل سمفونی "Trauer" شماره 44، "خداحافظ" سمفونی شماره 45، سونات پیانو در C مینور (Hob. XVI/20, L. 33) و شش کوارتت "Sun" Ops. 20.

 

پنج اثر معروف جوزف هایدن

 

هایدن آهنگساز پرکار، هم برای خانواده استرهازی و هم در کمیسیون های مستقل او بود. آثار برجسته هایدن عبارتند از:

 

    Missa brevis در فا ماژور: گروه کرال که گمان می رود اولین تصنیف تایید شده هایدن باشد. در مقایسه با دیگر آهنگسازان، هایدن برای موسیقی کلیسایی شناخته شده نبود، با این حال این موسیقی نقشی در رشد اولیه او داشت.

    کنسرتو ویولن سل شماره 2: آهنگسازی قابل توجه برای ارکستر Esterházy شاهزاده نیکولاس. سومین و آخرین حرکت آن یک rondo قابل توجه (با برچسب Rondo Allegro) است.

    سمفونی "سورپرایز" شماره 94: این سمفونی در ماژور به دلیل آکورد غیرمنتظره فورتیسیمو در اندازه 16 موومان دوم مشهور است.

    سمفونی "درامول" شماره 103: معروف به همنامش، درام فورتیسیمو، که بر جنبش آغازین آلگرو غالب است.

    سمفونی "لندن" شماره 104: این سمفونی لندن در انگلستان و سمفونی سالومون در جهان ژرمن (به افتخار امپرساریو آلمانی که ترتیب سفر هایدن به لندن را ترتیب داد)، این سمفونی پایانی هایدن و نقطه اوج بعدی او بود. آثار.

برگردان به فارسی: رضا کلانتری

منبع: www.masterclass.com

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در پنج شنبه, 02 دی 1400 21:49
  • اندازه قلم
برای ارسال نظر وارد سایت شوید